Wyszukaj słowa w nagraniu
Pomoc 
Korzystaj ze wszystkich funkcji i zasobów archiwum za darmo i bez ograniczeń
Janina Voellnagel - biogram

Urodziła się 28 marca 1926 w Stanisławowie jako drugie dziecko Zofii z d. Polak i Tadeusza Wiktorczyka. Matka pochodziła z rodziny ziemiańskiej z Podola; ojciec, syn maszynisty ze Stryja, podczas I wojny światowej walczył na froncie włoskim w armii austriackiej, a po 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, awansując do stopnia kapitana. W związku ze służbą kilkakrotnie zmieniał wraz z żoną i dziećmi miejsce zamieszkania: najpierw przebywał w Zegrzu, potem w Rembertowie, a na początku lat 30. przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował w Powiatowej Komendzie Uzupełnień. Rodzina mieszkała przy ul. Szerokiej na Pradze. Janina Voellnagel uczyła się w Szkole Powszechnej nr 49 im. M. Mościckiej. Jej brat Zenon skończył gimnazjum im. T. Reytana, następnie podchorążówkę w Pułtusku i podjął studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim.
We wrześniu 1939 Janina Voellnagel wraz z matką opuściła Warszawę i udała się do Dubna, a potem do krewnych w Stanisławowie. Kontynuowała naukę u sióstr urszulanek. Jej ojciec znalazł się w oflagu w Murnau. W maju 1940 Janina Voellnagel wróciła z matką do Warszawy. Uczyła się na kompletach gimnazjum pani Rzeszotarskiej, potem w szkole sióstr zmartwychwstanek na Żoliborzu; w 1944 roku zdała maturę. Podobnie jak brat, brała udział w powstaniu warszawskim na terenie Śródmieścia; w połowie września zdołała się ewakuować łodzią na drugą stronę Wisły. Na Pradze doczekała wejścia wojsk radzieckich.
Po wojnie jej rodzice zamieszkali w Katowicach, gdzie ojciec pracował jako urzędnik w Hucie Baildon. Brat po powrocie z obozu jenieckiego w Lubece związał się z Polskim Radiem; stał się znanym satyrykiem, konferansjerem, aktorem estradowym. Janina Voellnagel do 1949 roku przebywała w Krakowie, następnie wraz z mężem, prawnikiem, przeprowadziła się do Warszawy. Po rozwodzie poślubiła w 1959 roku Andrzeja Voellnagla, tłumacza i fotografika; w 1967 roku urodziła córkę Ewę. Pracowała przez ponad 30 lat jako urzędniczka w Ministerstwie Zdrowia. Po przejściu na emeryturę działała w stowarzyszeniach pielęgnujących pamięć o bliskich jej miejscach: Stanisławowie i warszawskiej Pradze. Inicjowała również i podtrzymywała kontakty ze szkolnymi koleżankami. Zmarła w 2017 roku.
Rozmowę audio nagrał Tomasz Baniak w 2011 i 2012 roku w Warszawie, sygnatura AHM_2713.
We wrześniu 1939 Janina Voellnagel wraz z matką opuściła Warszawę i udała się do Dubna, a potem do krewnych w Stanisławowie. Kontynuowała naukę u sióstr urszulanek. Jej ojciec znalazł się w oflagu w Murnau. W maju 1940 Janina Voellnagel wróciła z matką do Warszawy. Uczyła się na kompletach gimnazjum pani Rzeszotarskiej, potem w szkole sióstr zmartwychwstanek na Żoliborzu; w 1944 roku zdała maturę. Podobnie jak brat, brała udział w powstaniu warszawskim na terenie Śródmieścia; w połowie września zdołała się ewakuować łodzią na drugą stronę Wisły. Na Pradze doczekała wejścia wojsk radzieckich.
Po wojnie jej rodzice zamieszkali w Katowicach, gdzie ojciec pracował jako urzędnik w Hucie Baildon. Brat po powrocie z obozu jenieckiego w Lubece związał się z Polskim Radiem; stał się znanym satyrykiem, konferansjerem, aktorem estradowym. Janina Voellnagel do 1949 roku przebywała w Krakowie, następnie wraz z mężem, prawnikiem, przeprowadziła się do Warszawy. Po rozwodzie poślubiła w 1959 roku Andrzeja Voellnagla, tłumacza i fotografika; w 1967 roku urodziła córkę Ewę. Pracowała przez ponad 30 lat jako urzędniczka w Ministerstwie Zdrowia. Po przejściu na emeryturę działała w stowarzyszeniach pielęgnujących pamięć o bliskich jej miejscach: Stanisławowie i warszawskiej Pradze. Inicjowała również i podtrzymywała kontakty ze szkolnymi koleżankami. Zmarła w 2017 roku.
Rozmowę audio nagrał Tomasz Baniak w 2011 i 2012 roku w Warszawie, sygnatura AHM_2713.
