Relacje

Biograficzne

Komitet Obrony Robotników był pierwszą opozycyjną organizacją w PRL, która działała jawnie. Powstał, by nieść pomoc robotnikom i ich rodzinom represjonowanym przez władze po wydarzeniach z czerwca 1976 rozgrywających się w Ursusie, Radomiu i innych miastach. Oparty na demokratycznych i wolnościowych założeniach odegrał kluczową rolę w powstaniu NSZZ „Solidarność”. 

W 50. rocznicę utworzenia KOR przedstawiamy wspomnienia jego członków i współpracowników. Opowiadają m.in. o zaangażowaniu w akcje pomocowe dla robotników, motywach wkroczenia na drogę zorganizowanej opozycji, represjach doświadczanych ze strony władz, tworzeniu niezależnego ruchu wydawniczego i nadziejach na lepszą Polskę.  

 

Nagrania pochodzą z Archiwum Historii Mówionej Domu Spotkań z Historią i Ośrodka KARTA. Zrealizowane zostały w ramach projektów „Warszawska opozycja” i „Niespodzianka 1989” przez Michała Cichego, Jana Olaszka, Jarosława Pałkę i Agnieszkę Uścińską. 

Prezentację przygotowali: Jarosław Pałka, Joanna Rączka i Magda Szymańska. 

Realizacja techniczna: Maciej Kamiński, Dariusz Krajewski i Robert Radecki. 

Na zdjęciu: Głodówka członków KOR w kościele św. Krzyża w Warszawie, październik 1979. Od lewej stoją: K. Janusz, K. Wóycicki, A. Macierewicz, prof. J. Kielanowski, J. Kuroń, J.J. Lipski, ks. S. Małkowski; na ławce siedzą: J. Gwiazda, H. Mikołajska, J. Lityński, A. Kowalska, J. Bierezin, A. Czuma; na dole siedzą: K. Bieliński, J. Markuszewski, M. Wilk, A. Michnik.